Toksyczny rodzic i przemoc psychiczna w związkach

Toksyczny rodzic to temat rzadko poruszany i rzadko szeroko omawiany w konkretnych zachowaniach, zwykle przemocy psychicznej. Podjąłem się tematu. Temat trochę oderwany od The Red Pill, co nie znaczy, że nieważny, bo kształtujący postawy. Film, który jest bazą mojego wpisu nosi tytuł Takiego pięknego syna urodziłam. Reżyserem jest Marcina Koszałka. Film pokazuje jak wiele rodzin potrafi być obłudnych i jak wiele rodziców wyżywa się na dzieciach psychicznie. Akurat w tym filmie widzimy kobietę, jako głównego sprawcę przemocy psychicznej. O tej formie przemocy mówi się bardzo mało i społeczeństwo nie ma wypracowanych środków obrony przed nią. Mamy bardzo małą świadomość na temat tego czym jest przemoc psychiczna, czym są manipulacje i czy nasz obraz rodziny, albo związku jest prawidłowy. Nigdzie nie uczą nas jak powinniśmy żyć i nie sprawdzają w szkołach jakimi jesteśmy rodzicami, kompanami, przyjaciółmi czy partnerami.

UWAGA: Jeśli chcesz, by strona utrzymała się w internecie, a twórcy mieli motywację do jej prowadzenia, czy może chcesz podziękować za włożoną pracę, zapoznaj się z tematem:

Wsparcie strony i autoraMożesz zostać dobrowolnym darczyńcą - kliknij, by dowiedzieć się więcej

 

Takiego pięknego syna urodziłam, czyli fałszywa miłość i przemoc psychiczna

toksyczny rodzic i przemoc psychiczna

W tym filmie można posłuchać matki, która uważa, że jest kochającą osobą, ale dręczy syna nieustannym potokiem pretensji o to, że jest kretynem, miernotą bez wyobraźni, półgłówkiem, idiotą, draniem, beztalenciem, wiecznym studentem i tak można wymieniać. Kobieta ta projektuje własną złość na syna nie umiejąc ani niczego pozytywnego go nauczyć, ani nie bierze odpowiedzialności za swoje zachowanie i wychowanie, a do tego obwinia innych domowników o najmniejsze błędy. Kobieta nakręca się jak katarynka w swoich powtarzalnych jak zdarta płyta krytycznych ocenach i egocentrycznych monologach. Ta kobieta praktycznie nie daje dojść do głosu innym. Tutaj nawet ojciec stara się być pokorny, choć też nie jest ziółkiem.

Przemoc rodzi przemoc, ale przemoc rodzi też wszelkie zaburzenia, w tym tzw. nieudacznictwo. I o tym należy mówić, bo przemoc psychiczna nie pozostawia widocznych śladów od samego początku, a osoby ją stosujące potrafią grać osoby niezmiernie dobre i zaangażowane. Na takim fałszu osoby przemocowe budują swój obraz i kolejne problemowe pokolenie. Jeśli jesteś troskliwą osobą i masz w sobie szczerą empatię, to zainteresujesz się tym o czym piszę, a także tym filmem. Bo jeśli Ty chcesz mieć dobry związek, bo jeśli Ty chcesz mieć dobrą rodzinę, to musisz wiedzieć jak ją tworzyć. Ty czy ja do pewnego wieku robimy wszystko to co robią nasi rodzice, nasza rodzina, a następnie otoczenie w szkołach. Powielamy wszystkie błędy i uznajemy, że jest to naturalne. Niestety tylko zadufane w sobie osoby sądzą, że ich wzorzec wychowania jest 100% poprawny i nie mają czego w sobie poprawiać. Inteligentni, empatyczni ludzie nie mają takiej pewności i rozmyślają o tym, a także potrafią przyznawać się do błędów. Takie filmy i takie wpisy powinny zmuszać do refleksji.

Skąd się bierze przemoc w rodzinach i związkach?

toksyczny rodzic i przemoc psychiczna

Niedawno umieszczałem wpis o rodzinach narcystycznych. Narcyzi to jedni z najbardziej szkodliwych społecznie osobników, którzy nie są w ogóle pociągani do odpowiedzialności za swoje zachowania. Narcyzi okazują wiele negatywnych zachowań, których w sobie nie widzą i uważają, że są dobre i usprawiedliwione. Wśród kobiet są tolerowani, ponieważ broni się kobiet które krytykują, które potrafią wykreować swój wizerunek, uważają się za ofiary, czy gdy mają głębokie problemy emocjonalne za które nie biorą odpowiedzialności. Jeśli mężczyzna od którego wymaga się całe życie tłumienia emocji reaguje, to naprawdę poważnie musiał zostać z równowagi wyprowadzony, ale o tym się nie mówi, tylko o samym jego uczynku. Mówi się często o ofiarach wśród dzieci, ale przecież to toksyczne rodziny tworzą dzieci, które uciekają z domów, uciekają w uzależnienia, w przygodny seks, czy stosują samookaleczenia. Społeczeństwo jak wielokrotnie można poczytać uważa takie dzieci za problem, za osoby domagające się uwagi (na swój sposób), ale robi to w sposób krytyczny. Nie jest tak, że dziecko ma problem, więc mu pomożemy i go wysłuchamy, a skrytykujemy za okaleczenie i napiętnujemy. Dziecko jeszcze ma prawo zachowywać się niebezpośrednio, ale dorośli nie. Dorośli mają dawać przykład i komunikować swoje potrzeby.

Oczywiście to nie jest tak, że przemoc psychiczną stosują tylko kobiety, ale wystarczy logicznie pomyśleć która płeć odpowiada za wychowywanie obecnych pokoleń. To kobiety rządzą w domach i panuje związkowy matriarchat. Kobiety mają więcej do powiedzenia, mają więcej przywilejów, ale też są łagodniej traktowane w przypadku nadużyć – mówi się “kobiety takie już są” i problem się oddala. To kobiety głównie uczą w żłobkach i szkołach, więc dzieci największą styczność mają właśnie z kobietami. Wcześniej środowiskiem patologii i przemocy było przymusowe wojsko, co dzisiaj jest wspominane z utęsknieniem właśnie przez tych, którzy są najmniej empatyczni i mają problem z tolerowaniem innych ludzi, czy innych poglądów. My jesteśmy idealni, wszyscy dookoła są do niczego.

Jeśli piętnujemy wzorzec przemocowy, nie patrzmy tylko na skutki, ale też możliwe przyczyny. Skąd to się wszystko bierze? Jak to się dzieje, że nawet najbardziej mili i opanowani ludzie w końcu wybuchają? I dlaczego mówi się tylko o tym, że to kobiety są ofiarami, a mężczyźni sprawcami? Dlaczego mężczyzna nie może się czuć urażony, nieceniony, nieszanowany i niekochany? Dlaczego mężczyzna nie ma możliwości walczyć z kobiecą psychiczną agresją, bo i tak nikt mu nie uwierzy, lub zignoruje? Jesteś mężczyzną, musisz być twardszy. Jesteś kobietą? Możesz być twarda, ale możesz i być słaba. Tak się wszyscy teraz molestowaniem zajmują, a dzień w dzień ktoś może w rodzinie czy związku mieć prany mózg przemocą psychiczną i wybuchnie za 5 lat w postaci pobicia, albo czegoś podobnego i to on będzie na świeczniku jako problem.

Przemoc psychiczna w rodzinie tworzy przegrane dzieci, ale też kolejnych katów. Ofiary przemocy psychicznej stają się następnie jej sprawcami. Społeczeństwo linczuje sprawców, zamyka w więzieniach, potępia alkoholizm i narkomaństwo, wyśmiewa słabości u mężczyzn nazywając “dziewczynkami”. To zachowanie wyuczone przez wyszydzanie w domu. Społeczeństwo nie myśli co jest powodem danych zachowań i postaw, ale zalążek zwykle tkwi w rodzinie i systemie. Jeśli pozwalamy na dane zachowania, to one przechodzą na dalsze pokolenia. Karząc sprawców nie eliminujemy problemu, bo problemem jest wychowanie. To że weźmiesz tabletkę na ból zęba, nie znaczy, że ząb będzie wyleczony.

Zachowania toksycznych rodziców i partnerów w pigułce

toksyczny rodzic i przemoc psychiczna

  1. Toksyczny rodzic lekceważy potrzeby i emocje własnych dzieci. W tym poczucia bezpieczeństwa, zaufania i stabilizacji.
  2. Toksyczny rodzic karci dzieci za ich potrzeby, oczekiwanie wsparcia i zrozumienia. Radź sobie sam, nie mazgaj się – dziecko musi pełnić rolę surowego dorosłego, mimo że jego dziecięca psychika, jeszcze do tego nie dojrzała (i za sprawą toksycznych rodziców nie dojrzeje).
  3. Toksyczny rodzic obwinia dzieci o własne nieszczęścia i porażki. Toksyczny rodzic nie używa słowa przepraszam, lub jeśli używa, to tylko po to, by dziecko dało mu spokój.
  4. Toksyczny rodzic obwinia dziecko o wady dziecka. Dziecko może uwierzyć, że urodziło się złe i urodziło się, by być problemem. Toksyczny rodzic jest pamiętliwy i wypomina.
  5. Toksyczny rodzic kocha miłością warunkową. Zasłuż sobie na dobre zachowanie rodzica. W większości czasu zachowanie będzie negatywne, zimne, odpychające. Na to zachowanie zasłużyć dziecko nie musi, tylko takie jest uczone domyślnie.
  6. Impulsywność toksycznych rodziców, czyli awantury i czepialstwo. Znowu Ty? Znowu krzywo się uśmiechasz? Znowu zrobiłeś to nieudolnie? Znowu mówisz za wolno? Znowu nie tym tonem?
  7. Insynuowanie przez toksycznych rodziców negatywnych intencji wśród dzieci. Nie kochasz mnie, specjalnie to zrobiłeś, by mnie skrzywdzić! Chciałeś przynieść wstyd rodzinie! Zdradziłeś!
  8. Fałszywa miłość toksycznych rodziców, czyli mówienie o miłości i trosce, a wyrażanie się do dziecka z lekceważeniem, brakiem szacunku i częstą krytyką.
  9. Perfekcjonizm toksycznych rodziców, czyli leczenie własnych chorych ambicji i używanie dzieci jako narzędzia do tego. Masz być kimś, bo ja na Ciebie łożę!
  10. Czarno-białe myślenie toksycznych rodziców, czyli albo dziecko jest idealne, albo porażką.  Dostałeś 4+ w szkole? Jesteś zerem.
  11. Toksyczny rodzic jest kapryśny. Nie podoba mu się gdy jest zimno, ale i gdy ciepło. Czy dobrze, czy źle znajdzie dziurę w całym.
  12. Wzbudzanie poczucia winy w dzieciach mówiąc, że toksyczny rodzic się na dziecku zawiódł, że rodzic nie można na nie liczyć.
  13. Drążenie wad w dziecku i częste przypominanie o nich. Rodzic toksyczny myśli, że w ten sposób wyraża troskę. Z resztą podobnie uważa, gdy dziecko bije. Do niczego się nie nadajesz, niczego nie osiągniesz, nikt Cię nie pokocha!
  14. Szantażowanie emocjonalne, czyli toksyczny rodzic straszy, że będzie zły, nieszczęśliwy i będzie płakał, jeśli dziecko nie wysłucha i nie spełni żądań. Toksyczny rodzic może nawet straszyć, że zabije dziecko.
  15. Toksyczny rodzic chce być centrum świata. Należy mu się szacunek, miłość, akceptacja, bezkrytyczność i posłuszeństwo, tylko dlatego, że jest rodzicem. Dziecko tak traktowane będzie miało kompleksy, niską samoocenę, czasami fobię społeczną i syndrom ofiary.
  16. Toksyczny rodzic traktuje dziecko przedmiotowo. Dziecko jest własnością toksycznego rodzica.
  17. Toksyczny rodzic traktuje dziecko materialistyczne. Toksyczny rodzic kupuje ubrania, kredki, zeszyty, prezenty, więc oczekuje miłości do siebie, czyli emocjonalnych zachowań wobec siebie. Rodzic narcystyczny zapomina, że sam spłodził dziecko i to od niego zależy w większości jakie to dziecko będzie. Toksyczny rodzic może też w późniejszym wieku żądać pieniędzy.
  18. Toksyczny rodzic stosuje manipulacje mające na celu uzależnić go od siebie. Beze mnie sobie nie poradzisz, zginiesz marnie. Do niczego się nie nadajesz. Ty coś umiesz zrobić? Nie osiągniesz sukcesu. Nie wychylaj się za bardzo. Zostawiasz nas, biednych rodziców? Jakim jesteś dzieckiem? Źle Cię wychowaliśmy, byliśmy dla Ciebie za dobrzy! Toksyczny rodzic uczy dziecko lęku przed opuszczeniem.
  19. Toksyczny rodzic może dawać nadopiekuńczość i rozpieszczanie, która realnie ma za zadanie dowartościować rodzica, a praktycznie tworzy dziecko kapryśne, nie nauczone niczego, bezradne, nie uznające granic i staje się drugim narcyzem, który chce by świat kręcił się wokół niego. Nadopiekuńczość to nie miłość, a egoizm.
  20. Toksyczny rodzic uczy dziecko lęków i unikania.
  21. Toksyczny rodzic nie daje bliskości emocjonalnej ani fizycznej, więc dziecko także nie będzie umiało jej dawać.
  22. Toksyczny rodzic ocenia świat tylko przez swój własny, subiektywny przykład, więc nie uczy empatii i próby wczucia się w skórę innej osoby.
  23. Toksyczny rodzic jest pouczający, poprawiający innych i przechwalający się. Mniej robi dobrego, niż mówi jaki jest dobry.
  24. Toksyczny rodzic kłamie, wymyśla kłamstwa, plotki i intrygi, aby reperować swoją wartość w oczach dzieci, lub osób próbujących ocenić go jako toksycznego rodzica. Jeśli uda Ci się udowodnić, że toksyczny rodzic kłamie to będzie upierał się do ostatku przy swoim i atakował tego, który go rozgryzie.
  25. Toksyczny rodzic więcej wymaga, niż daje.
  26. Toksyczny rodzic nie uważa, że popełnił błędy, posiada wady i musi coś w sobie zmienić, nawet gdy dziecko przychodzi do niego zranione.
  27. Toksyczny rodzic mówi prawdę, tylko wtedy, gdy widzi taką potrzebę. Toksyczny rodzic jest fałszywy. Każe by nie narzekać, ale sam narzeka.
  28. Toksyczny rodzic uczy dzieci, że nie mogą na nikim polegać i nikomu zaufać.
  29. Toksyczny rodzic jest kontrolujący. Toksyczny rodzic bez zgody przeszukuje prywatne rzeczy dziecka, czytając jego pamiętniki, uważając, że jest to troska o niego. Toksyczny rodzic zawsze się wybieli i ukaże z dobrej strony. Niestety dziecko też musi budować w sobie niezależność i asertywność.
  30. Toksyczny rodzic nie jest godny zaufania. Gdy dziecko powie rodzicowi coś w sekrecie, nie chce by rodzic komuś o tym powiedział. Rodzic używa zwierzeń dziecka jako słodkiej historyjki którą może opowiedzieć innym i dostać za to tzw. atencję.
  31. Toksyczny rodzic uczy, by przejmować się opinią innych, więc uczy też, by być sobą tylko wtedy, gdy nie ma osób postronnych. Toksyczny rodzic przed księdzem rozpowiada o swoich dobrych uczynkach, a przed znajomymi rozpowiada jakie to ma dobre życie, dobre dzieci, by inni mieli o nim dobrą opinię.
  32. Toksyczny rodzic ukrywa przemoc i nie chce z nią walczyć. Na przykład matka alkoholiczka rzuciła w ojca nożem i zraniła go. Dziecko widzi to zachowanie i dopytuje co się stało. Toksyczni rodzice mówią, że to przypadek, albo okazanie miłości i chcą aby dziecko nikomu nie mówiło prawdy, bo będzie ukarane.
  33. Toksyczny rodzic uczy dziecko, by zabiegało o względy innych i nie potrafiło zadbać o siebie. Toksyczny rodzic pokazuje dziecku, że wszyscy są ważniejsi, niż ono.
  34. Toksyczny rodzic jest zazdrosny, gdy dziecko nie daje uwagi jemu, tylko innemu członkowi rodziny. Toksyczny rodzic jest zazdrosny, gdy dziecko osiąga więcej od niego i użala się, że nie może robić tyle co dziecko. Dziecko czuje się winne i może zaprzestawać się rozwijać dla pozornie pokrzywdzonego rodzica.
  35. Toksyczny rodzic mści się z niejasnych powodów. Skrzywdzony na przykład odmawia rozmowy, stosuje metodę cichych dni, nie wyjaśnia o co mu chodzi, albo stosuje inne kary.
  36. Toksyczny rodzic nie pozwala rozwijać własnych talentów dziecku, tylko formuje go wedle własnych pragnień i wyobrażeń.
  37. Toksyczny rodzic z jednej strony mówi, że dziecko jest wyjątkowe, kochane, z drugiej że zawsze jest niewystarczająco dobre i cały czas musi sobie zasłużyć na akceptację, bo inaczej spotka go wrogość i chłód rodzica.
  38. Toksyczny rodzic ucieka od problemów dziecka. Jeśli dziecko ma problem to jest to jego własna sprawa. Jeśli dziecko jest smutne, to rodzic okazuje niezadowolenie, że dziecko psuje mu nastrój.
  39. Jeśli dziecko się boi rodzic to lekceważy i nie próbuje nauczyć sobie radzenia z tym. Dziecko jest pozostawione same sobie, mało pewne siebie, niezdecydowane i szuka bezpieczeństwa u osób najmniej go dających.
  40. Toksyczny rodzic krytykuje wygląd dziecka, zamiast zmotywować go do dbania o siebie dając przykład.
  41. Toksyczny rodzic nie uczy zaradności ucząc dziecko razem wykonywać dane czynności i przekazując mu wartość.
  42. Toksyczny rodzic nie wstawia się za dzieckiem, kiedy upadnie, tylko skrytykuje, że upadło. *upadek to metafora każdej porażki i problemu
  43. Toksyczny rodzic nie ma stałych zasad zachowania i poglądów, więc dziecko uczy się, że cokolwiek by nie zrobiło to i tak będzie niedobre. Toksyczny rodzic uczy dziecko nieufności do siebie i innych ludzi. Przykład dialogu toksycznego rodzica i dziecka: – Mamo, Maciek dostał od rodziców nową układankę i chce mi ją pokazać. Mogę do niego pójść po obiedzie? – Ty ciągle do niego chodzisz! Czy ty nie przeszkadzasz jego rodzicom? – Mamo, Maciek to mój najlepszy kolega. Mogę do niego pójść?– Jak odrobisz lekcje. Jacek siada do lekcji. Po kilkudziesięciu minutach ponownie pyta matkę o pozwolenie. Ta odpowiada: – Teraz jest już za późno. Zaraz wróci z pracy tata i pojedziemy we trójkę na zakupy. Opisana sytuacja rani dziecko i uczy je, że nie może polegać na dorosłych, ani im ufać. Matka konsekwentnie posługuje się manipulacją, począwszy od argumentu, że odwiedziny syna są kłopotliwe dla rodziców kolegi. Następnie udziela pozornej zgody na wyjście syna, by na końcu postawić go przed faktem dokonanym – musi jechać z nią i ojcem na zakupy. Dziecko w takiej sytuacji przeżywa złość, żal i rozczarowanie. Podobnie jest wtedy, gdy rodzic uczy dziecko, by było miłe, by następnie krytykować, że jest miłe. Podobnie gdy toksyczny rodzic uczy, że warto zabierać głos, czy następnie krytykował, że jak dziecko śmiało głos zabrać. Dziecko jest nienawidzone przez rodzica, który mówi, że je kocha.
  44. Toksyczny rodzic poniża dziecko, wyśmiewa jego cechy, także w towarzystwie. Gdy dziecko zwróci uwagę toksycznemu rodzicowi, ten udaje, że tylko żartował, przez co dziecko czuje się poniżone podwójnie.
  45. Toksyczny rodzic sprawia, że dziecko nie wie kim jest, w czym jest dobre i po co żyje.
  46. Toksyczny rodzic sprawia wrażenie, jakby dziecko niszczyło mu życie, gdy tak naprawdę to toksyczny rodzic niszczy dziecko i stosuje projekcję.
  47. Toksyczny rodzic manipuluje zdaniem dziecka. Nie pozwala dziecku mieć własnego zdania i własnych odczuć wobec danych czynności, czy osób. Toksyczny rodzic uczy zakładania masek, zamiast asertywnej umiejętności obrony siebie i własnych cech.
  48. Toksyczny rodzic wmawia dziecku, że może być docenione tylko za to co robi, a nie za to kim jest. Dziecko toksycznego rodzica uczy się, że musi sprawiać innym radość, by być zauważone.
  49. Toksyczny rodzic tworzy w psychice dziecka pustkę.
  50. Toksyczny rodzic uczy dziecko myślenia, że albo nie zasługuje na miłość, albo, że zasługuje na miłość nawet wtedy, gdy rani innych.
  51. Toksyczny rodzic uczy dziecko, by stale musiało coś komuś udowadniać.
  52. Narcystyczny rodzic nie wyraża się bezpośrednio i wprost, ale stosuje półsłówka, obraża się, ironizuje, wycofuje i jest złośliwy. Jedyną formą bezpośredniej rozmowy rodzica toksycznego jest krytyka.
  53. Toksyczny rodzic nie umie wyrażać szczerych pozytywnych emocji i wyraża niezadowolenie, gdy dziecko jest zadowolone nie w tych momentach, w których toksycznemu rodzicowi jest to na rękę.
  54. Toksyczny rodzic tworzy rywalizację w rodzinie. Matka jest lepsza od ojca, ojciec od brata, teściowa od synowej, by za moment złowieszczo pokazać, że to ojciec jest lepszy od matki i tak dalej…
  55. Toksyczny rodzic faworyzuje jedno dziecko nad drugie, choć będzie twierdzić, że jest to równe i sprawiedliwe. Jedno dziecko staje się złotym dzieckiem, drugie kozłem ofiarnym. Czyli to co pisałem wcześniej, dwa skrajne modele wychowania: nadopiekuńczość i poniżanie, lub emocjonalny dystans do dziecka.
  56. Toksyczny rodzic jest zaborczy.
  57. Toksyczny rodzic jest nadgorliwy i robi dla dziecka rzeczy, których dziecko nie chce i nie potrzebuje. Toksyczny rodzic oczekuje wdzięczności za to.
  58. Toksyczny rodzic podejmuje wszystkie decyzje za dziecko, jakby było lalką, a nie autonomicznym człowiekiem zdolnym do wyrażania swoich potrzeb, oraz kierowania własnym życiem.
  59. Toksyczny rodzic karci dziecko za jego pasje, jeśli te nie przynoszą chluby rodzicowi.
  60. Toksyczny rodzic uczy dziecko przewrażliwienia na swoim punkcie i paranoidalnych myśli, że wszyscy je negatywnie oceniają, lub chcą zniszczyć.
  61. Toksyczny rodzic wybiera dziecku znajomych ze względu na osobiste pobudki. Nawet jeśli dziecko zostanie samo, to liczy się tylko to, że rodzic jest szczęśliwy.
  62. Toksyczny rodzic nie słucha dziecka, ale chce być słuchanym przez dziecko. Toksyczny rodzic robi z siebie jedyną możliwą prawdę życia.
  63. Toksyczny rodzic sądzi, że wie wszystko najlepiej. Toksyczny rodzic zawsze ma rację.
  64. Toksyczny rodzic nie dyskutuje na argumenty w meritum dyskusji, a odnosi się do oceny dziecka i jego emocji. Zwykle insynuuje mu negatywne myśli, winy i wyśmiewa jego emocje. Toksyczny rodzic chce wygrać dyskusję pokazując, że dziecko jest słabsze i nic nie znaczy. Toksyczny rodzic karmi się pokrzywdzeniem innych.
  65. Toksyczny rodzic uczy braku szacunku do innych, do tego, że należy dotrzymywać słowa, mówić prawdę, w miarę rozsądnie nie raniąc uczuć innych.
  66. Toksyczny rodzic zawodzi dziecko przez czas jego wychowywania, by następnie oskarżać, że dziecko zawiodło jego i nie stało się kimś “normalnym”.
  67. Toksyczny rodzic uwielbia posiadać władzę nad drugim człowiekiem. Jeśli toksyczny rodzic widzi, że krytyka przynosi rezultaty, to stawia coraz większe presje swojej ofierze. Toksyczny rodzic używa władzy, by odrzucać, zamiast by zostać odrzuconym.
  68. Toksyczny rodzic jest nieobliczalny i nieprzewidywalny.
  69. Toksyczny rodzic w większości wyraża negatywne uczucia: agresję, złość, niezadowolenie, smutek, frustrację. Może to robić słownie, lub czynami.
  70. Toksyczny rodzic się wywyższa i traktuje dziecko jak swoją własność. Jestem twoim rodzicem i masz robić co ci każę. Nie masz tu nic do gadania. Masz jeść co ci mówię. Nie obchodzi mnie to, że się po tym gorzej czujesz. Na pewno to przez coś innego. To twoja wina. Co wolno wojewodzie to nie tobie smrodzie.
  71. Toksyczny rodzic zabrania dziecku działań, które zabraniałby sam sobie np. z powodu własnych lęków. Przykład to jazda samochodem. Nie jedź, bo się rozbijesz, bo spowodujesz wypadek. Jest to pozorna troska, a tak naprawdę obniżanie samooceny i wiary w siebie dziecka.
  72. Toksyczny rodzic porównuje dziecko z innymi i zawsze stawia go w gorszym świetle. Toksyczny rodzic nakazuje dziecku wstydzić się tego, że jest ofiarą. Ofiary się powinno bronić niezależnie czy są dziećmi, kobietami czy mężczyznami, jeśli uznajemy, że jesteśmy równi.
  73. Toksyczny rodzic nie wie, że jest toksyczny.

To samo się dzieje w przypadku przemocy psychicznej w związkach, tylko jest odpowiednio dostosowana do norm dorosłych ludzi. Takich zachowań toksycznych rodziców, czy toksycznych partnerów jest na pewno więcej, więc jeśli pamiętacie i spotkaliście się z nimi to piszcie w komentarzach.

Jeśli podobają Ci się nasze teksty i chcesz być powiadamiany o kolejnych, to polub profil redpillersi.pl na facebooku, twitterze, czy google+.

Link do strony redpillersi.pl na facebooku

Będziemy też wdzięczni za udostępnienia naszej strony na chociażby Twojej tablicy fb, czy innych portalach, ponieważ nie dość, że pozwolą rozwinąć naszą społeczność, to dają też nam motywację do pracy, do szukania ciekawych tematów i źródeł. Możecie też założyć u nas konto, pisać komentarze pod tekstami (na facebooku zwiększają zasięg strony), pytać, chwalić, ganić, opisywać swoje problemy, spostrzeżenia, czy podsuwać pomysły na tematy (zakładka kontakt). Do następnego! 🙂

11
Dodaj komentarz

avatar
5 Zestawy komentarzy
6 Zestawy odpowiedzi
0 Followersi
 
Najwięcej reakcji na komentarz
Najwięcej odpowedzi na komentarz
8 Autorzy komentarzy
AnulaSabinaRedPillerPLTomakATakiPięknySyn Ostatnie odpowiedzi autora
  Subskrybuj  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Maciek
Gość
Maciek

Czy moglbys opisac nie tylko zjawisko ale takze sposoby radzenia sobie z nim? Powiedzmy ze jestesmy tym chlopakiem z tego filmu. Jak powinnismy sie zachowywac aby radzic sobie z takimi rodzicami?

Maciek
Gość
Maciek

I jeszcze jak budowac swoje poczucie wartosci majac takich rodzicow?

Ola
Gość
Ola

Też doświadczam przemocy i pomaga odcięcie się, zerwanie kontaktów lub (jeśli nie masz takiej możliwości) ‘odwracanie kota ogonem’ gdy rozmawiasz z nimi, czyli stosowanie tych samych manipulacji. Poczucie wartości dzieli się na zewnętrze i wewnętrzne, po odbudowaniu wewnętrznego przytyki, osiągnięcia, krytyka, ale też pochwały nie będą miały znaczenia, bo nabierzesz przekonania, że twoja osoba jest wartością samą w sobie, a próby podburzania prawidłowo funkcjonującego ego będziesz umiał rozpoznać jako atak i umiał ukrócić.

Sabina
Gość
Narazieanonim
Gość
Narazieanonim

No i kolejna odkryta karta ktora wycisnęła mi łzy.

TakiPięknySyn
Gość
TakiPięknySyn

Jest jeszcze jeden film tego autora ‘Do bólu’.
Początkowa tyrada wygłoszona przez matkę jak i jej późniejsze ataki polecam pokazywać każdemu, kto nie może uwierzyć w ‘toksycznego rodzica’. Te kilka minut to prawdziwa Red pill.
Trzy lata próbowałem opisać i wyjaśnić problem.
~3 minuty filmu przekonały.

TomakA
Gość
TomakA

Każdy z nas, gdzieś w 73 cechach toksycznego rodzica/partnera powyżej się odnajdzie. Toksycznemu, który nie jest wystarczająco świadomy, nie wytłumaczysz, Tylko się pokłócisz. Nie dopuszcza samokrytyki a jeśli przyszło wam z takim żyć, pozostaje: zaakceptować i świadomie radzić sobie z tą osobą obdażając ją bezwarunkową miłością (bez oczekiwań). Inne, szybsze rozwiązanie to odwrócenie się, opuszczenie takiej osoby. Wszystko zależy od ciebie, chęci, twojego stanu umysłu oraz poziomu świadomości (istnieje 7 podstawowych). Nieustająca praca nad samym sobą i świat wokół ciebie zmienia się razem z tobą.